Sislerin Ötesindeki Bekleyiş

Dağlar eteklerini göğe serer derinden,

Bir mavi hüzün iner, akşamın serininden.

Ufukta kaybolan bir siluet, kimin hatırası?

Göğün ağır postu altında, toprağın duası.

​Yürüyorum tarlaların koyu yeşilinde,

Bir rüzgâr üşüyor uzun saçlarımın telinde.

Uzakta, sislerin ardında saklı o diyar,

Gidenlerin ardından dökülen sönük bir bahar.

​Toprak sessiz, gök yorgun, bulutlar ağır akıyor,

Bu tenha ovaya sanki hüzünten bir nehir bakıyor.

Biliyorum, gelmeyecek o beklenen hiç vakit,

Yalnızlık kalmış geriye, zamana inat ve sabit.