Ufuktaki Devler Ve Sessiz Liman

Bu kadim bilgelik, hayatın dalgalı denizinde yol alan ruhumuza tutulmuş en net aynadır. Hayatın o hırçın sularında, rüzgârın yön değiştirdiği anlarda, ufukta beliren devasa gölgeler ya da köpüklü dalgalar insanı ürkütür. Oysa fırtına yalnızca doğanın bir kanunudur; kayığı sarsan dalgalar ise zamanın akışından ibarettir. Asıl kasırga, dış dünyadaki olaylarda değil, insanın kendi iç âleminde, o olaylara baktığı pencerenin camında kopar.

​Gözlerimizi korkuyla ve kaygıyla kapladığımızda, en sakin limanlar bile üzerimize yürüyen birer canavara dönüşür. Oysa bakış açımızı dönüştürdüğümüzde, o devasa karanlık silüetlerin sadece rüzgârın, bulutların ve hayatın kendiliğinden akan akışının birer gölgesinden ibaret olduğunu fark ederiz.

​Gerçek huzur, dışarıdaki fırtınalı denizi dindirmekte değil; içimizdeki bakışı arındırmakta, en büyük dalgaların ortasında bile pusulayı kendi sükûnetimizle tutabilmektedir. Çünkü dünya, bizim ona baktığımız renkten ibarettir.