Umut Hep Var
Mektepli bir sanrı var içimde ölüme dair o bekleyiş
Güttüğüm duygular ne ki ne
Hissettiğimden çok öte bir mevzu konuşamadığım
Zinhar yalanmış mutluluk
O çan eğrisi yalan
Çalan ziller yalan
Sevgi de aşk da bir efsane
Kehanetin başşehri
Bense ölümle sevişen şehri izliyorum
Hala ulu
Hala gösterişli
Ama ölü bir iklime doğru yol alan
Devasa mahiyette içimin b/ölümleri
Tüm organlar sıra sıra
Ölüm ise uzak kalmalı
Öncesiz bir yarına meylettiğim ne ki ne
Yarınlara ait olmadıktan sonra
Göğün tamburu
Yerkürenin davulu
Oysaki kalbimin tokmağı eksik
Kalbim adeta delik
Kolaysa vur davula
Başla oynamaya
Öncesiz bir hicran
Yarınsız hatırat
Göğün tekmili varmışken o müphem sona
Geriden gelen ne ki ne
Ölümle izdivaçtan sonra
Şimdiler
Yarınlar
Dünler artık yok
Çoğu insan yok
Sırtı pek içi isyan dolu
Yerleşkesi ihanet ve nefret
Kinin boşalan kartuşu
Sözcüklerde saklı o eski asalet
Rengi kaçık günün
Çorabı kaçık mektepli kızın
Alaylı bir tezahürat
Ve düş tekrarları
Meçhul sona gidişat
Umut ise hep saklı
O halde varmalı da karşı yakaya
Ölümden kaçış var illa ki
En azından gözlerini kapa ve hayal et
Rüyalarından uzat elini
Gidenlere yeminim
Kalanları ise asla af etmeyeceğim
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.
Edebiyat ve Kültür Platformu