Son Mektup
‘’Sana bu son mektubu,
Artık senden mektup beklemediğimi söylemek için
yazıyorum Pollyanna
son şiirini yazmaya cesaret edememiş bir şair olarak.’’(Didem Madak)
Oysaki çivi çiviyi söker göğsüme çakılı binlercesi.
Şiire gelince gedikli o varsa yoksa diyemediklerimin meali.
Bir kıpırtı bir kımıltı ölüm kokan nefes mevsimin ve kalbimdeki şarapnelin hazin nefsi ölüme çeyrek var.
Dikiş tutturamadığım dünyanın endamına yenik düşmedim asla gel gör ki hayallere yenik düştüm o da yetmedi ve hayallerimi bir bir gerçek kıldım.
Maviden redifler.
Sarıdan muhabbet.
Yeşilden ölüm.
Alnımın akında yazılı sitem.
Son mektubum ne ki ilkini kaybettim kaybedeli?
Kime ithaf ediyorsam artık o da bende saklı.
Hayatın hegemonyası sözcüklerin yankısı ve yanık imgeler bulvarı işte şimdi şiire baş koydum bir kelimeden medet umdum ve yolumdayım.
Ara sıra rotamı kaybetsem bile güzergâhım şiir.
Renkler mahcup tıpkı kaçırdığın gözlerin gibi ve işte bu hüzün bu aşk şair etti beni.
Dünüm kayıtlı.
Günümse mafya.
Yarınlara zincirli.
Derdi tasası sana mı kaldı dercesine…
Gün özürlü.
Gece savruk.
Yar ise kayıp.
Heceler metruk.
Al sana şiir…
Ya, yazmadığım mektup?
Rötarlı bir mutluluğa kanat açmışken kim derdi ki kanatların kırılacak diye?
Rencide edilmişken bir ömür kim derdi ki sayacaklardı seni taşırken de tepelerinde?
Hayat be mirim ve de insanların gerçek yüzü.
Solan bir gün ve geceye sevk eden ikindinin narsis sesi.
Öncesiz tufan.
Yarınsız özlem.
Andaki heyecan.
Yazdığım son mektup ve de.
Son şiire daha vakit hayat bana zaman verdikçe…
O halde gel de el sıkışalım ve sonlansın bu husumet.
Elde kalan ne ise bölüşelim adı ölüm olsa bile…
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.
Edebiyat ve Kültür Platformu