Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Atışma Online Üyeler
5 (1 oy)

Edebiyat Evi Gazze Yollarında 8

Türkiye'de ise kahramanlarımızın haberini bekleyen aileler ve dostları, endişe içinde günler geçiriyordu.


Edebiyat Evi'nde şiir paylaşımından çok, tutuklanan arkadaşlarınının durumu konuşuluyordu.((Hakikaten de öyle. Okuyucular sanki hikayeye kilitleniyor. Kaç gündür en çok okunanlar listesinde ilk sıraya yerleşiyor hikaye.Takip eden bütün okuyucularıma sonsuz selamlarımı sunuyorum.))


Adem Bey, site üyeleriyle iletişim kuruyor, ailelerden gelen haberleri takip ediyor ve gerekli başvuruların yapılması için elinden geleni yapıyordu.


Bir akşam siteye şu duyuruyu yazdı:

“Değerli Edebiyat Evi dostları, arkadaşlarımızın durumunu takip ediyoruz. İlgili makamlarla temas kurulması, hukuki desteğe erişmeleri ve ailelerinin bilgilendirilmesi için girişimler sürüyor. Herkesten sakin ve dayanışma içinde olmasını rica ediyorum.”


Mesajın altında yüzlerce yorum birikti.

Kimi dua ediyor, kimi arkadaşlarının en kısa zamanda dönmesini diliyor, kimi de onların şiirlerinden dizeler paylaşıyordu.

Sami Hoca'nın eski bir şiirini paylaşan bir üye şöyle yazmıştı:

“Hocamız hepimize sabrı öğretti. Şimdi onun sabırlı olmasını diliyoruz.”

Bir başka üye, Ahmet Zeytinci'nin mizahi yazılarından  birini paylaşmıştı.Hele Nuri Hoca’nın hüzün ve gurbet şiirleri peşpeşe paylaşılmıştı.


Hafif Hasarlı ve Maviye Sürgün rumuzlu yazarlar ise bir an önce kahramanlarımızın kurtulmaları İçin yazılar yazarak temennide bulunuyorlardı.


Adem Bey, yorumları okurken gözlerinin dolduğunu hissetti.

“Keşke hepsi şimdi burada olsaydı,” diye mırıldandı.


Bu sırada Türk konsolosluğuyla yapılan temaslardan yeni bilgiler gelmeye başladı. Konsolosluk görevlileri, tutukluların durumunu takip ediyor; ailelerin bilgilendirilmesi, hukuki yardıma erişim ve ilgili makamlarla iletişim konularında girişimlerde bulunuyordu.


Uluslararası yardım kuruluşları ve hukukçularla bağlantılar kuruldu. İsrail hukukunu bilen avukatlarla görüşülmesi için çalışmalar yapıldı.

Bu gelişmeler, ailelere bir nebze olsun umut verdi.


Cezaevindeki kahramanlarımız da bir süre sonra Türk yetkililerin durumlarıyla ilgilendiği haberini aldılar.

Sami Hoca'nın gözleri doldu.

“Bizi unutmadılar.Canım vatanım, canım vefalı arkadaşlarım.”

Çerkezoğlu Murat Reis başını salladı.

“İnsan bazen bir tek haberle yeniden güç buluyor.”

Nuri Hoca hemen harekete geçti.

“Avukatlar gelince olayları eksiksiz anlatmalıyız. Hatırladığımız bütün ayrıntıları düzenleyelim.”

Mehmet Fikret ekledi:

“Yardım malzemelerinin kayıtlarını da anlatalım. Bunlar önemli olabilir.”

Murat Hoca herkese baktı.

“Kimse bilmediği bir şeyi tahmin ederek veya yarı hatırlayarak anlatmasın. Gerçekleri olduğu gibi söyleyeceğiz.Hepimizin söyledikleri birbirinin aynısı olmalı.”

Ahmet Zeytinci elini kaldırdı.

“Hocam, benim bir sorum var.”

“Buyur Ahmet Bey.”

“Avukatımız gelince bize çay getirebilir mi?”

Baki kahkaha Patlattı.

“Yav biz yemeye ekmek bulamıyoruz Senin aklın hâlâ çayda!”

Ahmet Zeytinci başını salladı.

“İnsan memleketinden uzakta olunca çayın da hukuki bir mesele olduğunu anlıyor! Bakalım ki avukatlar bu kadar engeli aşıp da bize çay getirebilecekler mi? Onu öğrenmek istedim Baki abi. Eğer getirebilirlerse bizi de buradan kurtarabilirler demektir.”

Herkes güldü.

Ama bu kez kahkahaların altında daha güçlü bir duygu vardı.

Umut.

Devam Edecek

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
5 (1 oy)

Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler

  • Yorumlar 3
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Edebiyat Evi Gazze Yollarında 8

Nuri Baş Nuri Baş