Süslü Kafes
Gökyüzü senindi rüzgâr yoldaşın,
Hürriyet tacındı dikti hep başın,
Şimdi kafeslerde akar gözyaşın,
Süslü bir kafesi seçmedin mi sen?
Aynaya baktıkça solmuş yüzüne,
Karanlık çökerken iki gözüne,
Kulak vermeyip de yârin sözüne,
Kendi baharından geçmedin mi sen?
Hesap kitap bilmez saçtın parayı,
Açtın yüreğine derin yarayı,
Söndürdün kâlbinde yanan çırayı,
Ektiğin zehiri biçmedin mi sen?
Bütün şarkıları üstüne aldın,
Derin düşünceler içine daldın,
Koskoca dünyada yalnız mı kaldın,
Aşkın şarabından içmedin mi sen?
Leyla'nın hasreti gözün bağladı,
Bir Mecnun misali yürek dağladı,
Ardınca sahralar çöller ağladı,
Yârin sevdasından göçmedin mi sen?
Akıl kârı değil yaptığın bu iş,
Nereye varacak böyle bu gidiş,
Ne bir selâmet var ne de bir bitiş,
Aklın yollarından kaçmadın mı sen?
Sonunda anladın dünya kaç bucak,
Ne bir gölge kaldı ne de bir kucak,
Garagız'ım sözüm ders mi olacak,
Sırrını ellere saçmadın mı sen?
Zeyno Garagız kãlemi 🖊
Zeynep Senem
Bazen insan, özgürlüğünü kendi elleriyle teslim eder süslü görünen bir kafese. Hesapsızca savrulan günlerin, körü körüne bağlanılan sevdaların ve geriye kalan derin bir yalnızlığın hikâyesi bu dizelerim.
Sonunu tartıp ölçmeden atılan her adımın bir bedeli vardır elbette.
Zeyno Garagız kâleminden dökülen bu mısralar, kendi kafesini kendi seçenlere gelsin. 🖊️
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.
Edebiyat ve Kültür Platformu