Hüzün Bestesi

Bir hüzün bestesi çalardı sazım, 

Gülmeyi unutmuş yüzüm gülmezdi. 

Seninle kış bitti başladı yazım, 

Senden önce kimse beni bilmezdi.

Geceler karanlık, dertlerse derin, 

Şimdi bu gönülde hazırdır yerin, 

Ruhuma üfleyen o rüzgâr serin, 

Gözyaşımı başka kimse silmezdi.

Baykuş gitmez oldu viran bağımdan, 

Kurtardın sen beni dertli çağımdan, 

Eser kalmadı hiç eski dağımdan, 

Sen olmasan ruhum huzur bulmazdı. 

Kurumuş bir fidan susuz bir candım, 

Yalan sevdaları gerçekmiş sandım, 

Kendi yangınımda eridim yandım, 

Aşkın olmasa bu acı dinmezdi. 

Zümrüdüanka’nın kırık tüyüyüm,

Falların sustuğu dilsiz büyüyüm.

Kafdağı arkası kör bir kuyuyum,

Sevdân yetişmese sesim gelmezdi 

Garagız'ım bitti sustu avazım,

Senden başkasına geçmedi nazım.

Gönül kapısında bekler niyazım,

Senden başka kimse makbûl kılmazdı. 

Zeyno Garagız kãlemi 🖊

Zeynep Senem