Bir Suskunun Anatomisi

Sakallarımı kestim bu sabah...

Kuytu köşelerinde seni gizlediğim odaların 

kapılarını açtım ardına kadar.

Ne diyeceğeni bilmeyen bir bilgenin

Amansız sessizliğine sakladım

Tüm gidemeyeşini…

Konuşmamak düşünmemekten değilmiş bazen,

Çaresizlik suskulara gömermiş insanı anladım

-oysa seversin sen suskunluğumu-

Sahi

iyi mi böyle

Konuşmadan düşünmek karşılıklı.

Mevsimi faklı şehirlerin içinde

kendimizi aramak kendi kendimize...

Bakma cümlelerimin kitli odalara sakladığına

Sen çıkarken

İmgelerim kaçmış kapalı kapıların ardına...

Şiir yazamadım sana... hâlâ...

Kusurdan sayma

Bunca saat yazmadığımı da…

Oysa ikimiz de 

düşünmemiştik bu kadar alışacağımızı,

gerçi saflık işte

Belliydi aslında 

ellerinin ellerimi hiç yadırgamamasından,

Benimse yanında yeni doğmuş çocuk savunmasızlığımdan...

Kâlû belâdan seçilmiş bir sessizlik şimdi ellerimizdeki,

Kulağımızda şarapçıların tövbesinden kalma bir ezan sesi...

Bugün ilk kez yazıyorum sana,

Günaydın sevgili 

Saat kaç bilmiyorum 

Onaltı Yirmidokuzdu son baktığımda..

İkibinyirmaltı'nın Kasım'ı 

Ankara...