Berveçhi Payiz

                BERVEÇH-İ PAYİZ

Göğün kapakları açılınca, hırpani yağmur tanelerinden sebep

Arabacının da hali ikimizin üstü başından farksızdı sırılsıklam

Yarım saattir ağzını açamayan bıçak 

Dudaklarının ucunda yere düşmeyi bekleyen belagat yaprakları

Soğuk ayak bileklerimizden yakalamış

Beyan etmekten imtina ettiğim her kelam

Çelikten kararlılığına çarpıp yine bana dönerken

Yapraklarını soyunmuş ağaçlar arasından geçişimiz

Ses tellerinde artık tamamen buz tutmuş esvaplarımız

Hissizlik beyhude de ya şu tarafsız bakışların

Canefşan sevdan nasıl oldu da canfersa şimdi

Zorbalık yakıştı mı üzerine

Münakaşaların ucu cefaya çıkınca öksüz kaldı mı celbin

Taşlı yollardan geçerken arabanın tekerlekleri

Dizlerin dizlerime değdi soğuk

Parmaklarının rüzgârı saç tellerime yaklaştığında eskiden

Tufan koparırdı damarlarımın içindeki su kütleleri

Cennet bahçeleri kaburgalarımın arasına serilirdi

Kırlangıçların kanatlarına ismimi yazdığın o günlerde

Kurda kuşa her gün dağıttığım cülûsiyyeler

Anlamıyor muyum sanıyorsun?

Ciğerlerine kadar inmiş sevdayı saklayamayışını

Buz kristallerine dönmüş ellerinde birer tane kor tuttuğunu

Yok edilemez kalp atışlarını duymuyor muyum sence?

Mağrurluk hiç üzerine yakışmıyor

Yanaklarını avuçlarımın arasına almaya gücüm yetse

Haddini bilmez özlemin saklanmaktan vazgeçek

Yağmura doymuş at dört nala koşmaya başlayacak

Görkemli inadın arabadan düşüp cam bardak gibi kırılacak

Kollarındaki papatyalar belime kemer diye örülünce

Bu beklenmeyen ateşkes 

Benden önce senin ruhuna merhem olacak

                   TülayMaviYıldırım