Dünya İle Birlikte Nefes Almak

    DÜNYA İLE BİRLİKTE NEFES ALMAK

Turuncu kahverengi kayalar ala bula

Dağların karnı yarılınca yüksek tavanlı

Boydan boya dev pencereler açılınca

Karşıda omuzdaş sıradağlar hükümran

İlânihaye salonlar içinde insanlar bir başına

Bileklerden akan iki cevheri görmek

Yazarken bilmediğin yerleri gezmek gibi

Tüm kelimelerin birleşme noktasında 

Dağılmayı lağvedip dünyanın ritmi içinde

Sevgi ve inancın ezgilerini duymak

Kalemlerin yarışı değil bu sadece

Dünya ile birlikte nefes alabilme çabası

Mağrurluğunu öldürüp biran önce

Mürekkebin kokusunda mest olmak

Okuyanın zihnine yüreğini kazıma sevinci

Kırmızının içine karışan birkaç damla beyaz

Önce rengin parlaklığını azaltır usulca

Sonra büyülü bir pembeye dönüşür

Gül ağaçlarının dallarından ilerleyip

Tomurcukları şeker tonuna kavuşturur

Nazarın ışığı nereye düşürürse

Güzel, endamıyla salınmaya başlar orada

Yüreğe dokunan, cennetin duvarlarına

Amber, misk kokulu bahçelerine

Baldan tatlı pınarlarına dokunur gibi olur

Yolu kaplamadan yürümek, edebiyle

Bir yöne yaslanarak derli toplu

Kelamı da bakışı da güzel olunca şairin

İçtiği su da olsa, reyhan şerbetine döner

Adımlarından inanç ve sevgi eksik olmaz

                     TülayMaviYıldırım