Bir Adın Kaldı Bende

Kalbimin ortasında zamansız açan gülde,

Döküldükçe yapraklar kışa döndü kâinat.

Bir yangının sonunda geriye kalan kül de

Rüzgâra teslim oldu, gerisi teferruat;

Bir adın kaldı bende tüm zamanlara inat.

Hasret mi ağlatırdı su yeşili gözleri?

Nefret mi söyletirdi en sitemli sözleri?

Yüreğim unutmuyor aşktaki öksüzleri,

Ayrılık korkusundan zindana döndü hayat;

Bir adın kaldı bende tüm zamanlara inat.

"Dayan," diyordu aklım zamana karşı dayan!

Fazla yaşamaz dedi bu derde teşhis koyan.

Doğruyu bulamıyor kalbin sesine uyan,

Senden kaçamaz gönlüm, ne kol kaldı ne kanat;

Bir adın kaldı bende tüm zamanlara inat.

Bir hayli yordu beni gönlüm ile savaşım,

Çok zamanlar sabrettim, içe vurdu telaşım.

İkinci baharlarda ağrıdı durdu başım,

Hayalde yaşayana acı geldi hakikat;

Bir adın kaldı bende tüm zamanlara inat

Kurudu, sevda akan gönül nehirlerimde,

Ne bir gölgen ne izin kaldı şehirlerimde.

Coşarî, yazacağın tüm aşk şiirlerinde

Kapandı aşk davası, affa girdi kabahat!

Bir adın kaldı bende tüm zamanlara inat.

09.11.2026 / Samsun

İbrahim COŞAR