Fakir Yuvası

Ben sana kürk alamam, libas boynumun borcu;

Bir memur maaşıyla geçinmek gerek gülüm.

Altın bilezik belki, yüksük evlilik harcı;

Sevginin istediği sağlam bir yürek gülüm.

Sarsılmaz bir inançla kurulsun ki yuvamız,

Varsın olmasın ele karşı bizim havamız.

Helal lokmayla dolsun yağsız kalan tavamız,

Bu şekilde bükülmez yuvada direk gülüm.

Varsın dönsün bu dünya, varsın kopsun fırtına;

Bakılsın bu yuvada sevginin hatırına

Aklımız takılmasın başkasının tırına,

Bizim fakirhanede hayat müşterek gülüm.

Coşari, tutunamaz helale haram katan,

Yolunu şaşırmıştır aileyi unutan.

Sevgidir bu yuvayı dimdik ayakta tutan;

Ölünceyedek mutlu bir yaşam sürek gülüm.

12.09.2026 / Samsun

İbrahim COŞAR