Feride

gözlerindeki sis neyin nesi Feride

mevsimdenmiş deme sakın inanmam

yaşamanın telaşından geçiyorum

günler alabildiğine yoksun

gecelerse hüzne yakın

dur biraz soluklan

şu bahçenin duvarına, düşen yaprağa

unutma selam vermeyi

çirkine ve güzele ve sokak lambalarına elbette

birisi sönmek üzere

birisi

ateş böcekleri yoruldu mu yoksa demişti

küçük elleriyle kuş yapan çocuk nerede

söylesene kuşun rengini kim çalmış 

hem de gökkuşağının başladığı yerde 

bu tezatlar yok mu bu tezatlar

paçaları ıslanmasın diye gerçeğin içine

pat diye atlar Feride

usandık

masallar da bir yere kadarmış demek

istemeden utandık

hepimiz bile isteye sustuk şimdi

tırnak içine aldığımız amansız "yaşamak"

tırnak uçlarıma kadar indi soğuk

o tokanın gücü buna yeter

saçlarını toplar kestane renginde

kafanı değil Feride

kalbini çizme sağa sola

kalbin orada duruyor

benim kalbim aha burada

kalbin artık atmıyor

sen durma camın buğusuna eğil

kışın telaşından geçiyorum üstelik

aklına ne gelirse işte hepsi yitik

gözüm saati arar ara sıra

saati asmışlar duvara Feride

yanına beni de

h e r k a ç ı b i l m e m k a ç g e ç e duvarlar eksik

dualar eksik

ben zamanı göstermem ama

zaman beni siler geçer acımadan

lâ

mekan

neydik ne olduk sonunda

bazen de okuldan çıkarım eve gitmem mesela

çantam kopmuş, ayağım takılmış kaç taşa

kimsenin haberi olmaz ağladığımdan

beni kovalayan köpeklerin bile 

ağlamak kutsal bir dokunuştur oysa

insanın annesinden kalan 

insanın annesinden yarım 

ey insan

bir şiir diyorum nasıl doğar bilir misin

ya da nasıl kayar avuçlarından

ben ne zaman güleceğim sahi

düşerken çürümenin yanaklarından

kahve renginden hallice

annemin saçları perişan bir sandığın içinde

anahtarı sakla Feride gözlerindeki sise

döneceğim yine 

.

6 Kasım 2026