Bir Mucize Olsa

BİR MUCİZE OLSA

Bir mucize olsa da dünyanın boş olduğunu unutsam,

Bir mucize olsa da geçmişi unutup,

Yalnızca gelecek günlere özlem duysam.

Baktığım sıcacık bir gözde kaybolsam,

O derin bakışlarda yeniden kendimi bulsam...

Bir mucize olsa da ben de doyasıya sevsem, sevilsem,

Yalnızlık çölünde bir vaha bulmuş gibi serinlesem.

​Hayat çok kısa, biliyorum... Biliyorum ama;

Geçmişim ziyan oldu, en güzel çağlarımı yaşamış sayıyorum.

Nasıl da heba etmişim ömrümün en güzel günlerini,

Duygusuz gönüllerde gerçek bir duygu,

Bencil yüreklerde masum bir sevgi aramışım.

Gözyaşlarımı içime akıtıp, hep yanlış kapıları çalmışım.

Bir mucize olsa da silsem tüm acı anılarımı,

Beyaz bir sayfa açsam, sarsam yaralarımı...

​Şimdi uzakta kalan o hayaller sarmış dört bir yanımı,

Zaman dediğin kum misali kayıp giderken parmaklarımdan,

Hâlâ içimde sönmeyen o deli divane yangın duruyor...

Bir ses duysam diyorum, sessizliği yırtan bir ses,

Bana beni hatırlatan, bana yeniden nefes aldıracak.

Çünkü yoruldum artık kendi hatalarıma küsmekten,

Sonunu bilmediğim yollarda sabahlamaktan.

​Bir mucize olsa da, ah, bir mucize olsa da;

Bütün bu kederi bir kalemde silip atabilsem.

Kuşlar gibi hafiflese ruhum, değse gökyüzüne,

Yeniden inanabilsem sabahın ilk ışığına,

Yeniden bağlanabilsem yarınlara, umuda ve insana...

Murat Acer