Aşk Böyle Bir Şey

Eski bir gece saklıydı bakışlarında,

Ayın bir kenarı kopmuş, yıldızlar ise eksikti...

Rüzgarlar yorgun esiyor, yağmurlar ise küstü,

Mevsimler birbirine karışmış ve şaşkındı.

Kirpiklerinden ağustos sarkıtları sarkıyordu,

Yanaklarında bir buzdan ateşinin kızıllığı vardı,

Dudaklarında ise bir hıçkırık öncesinin titrekliği...

Ben ise seni seyrediyordum,

Aşkın gücüne inanan kadim bir şifacı gibi,

Ve sessiz, siyah beyaz bir film seyrediyordum sanki.

Ayın o kopmuş kenarını bulup yerine takıyordum ,

Eksik yıldızları tamamlıyordum tek tek ,

Yorgun rüzgarları dinlendiriyorum şevkatim ile,

Saçlarını okşayarak , o başını koyduğun omzumda....

Ve mevsimler döndü yerli yerine;

Mart artık eskisi gibi soğuk,

Ve ağustos eskisi gibi sıcacıktı...

Kirpiklerindeki o sarkıtlarda eriyordu yavaş yavaş,

Çözüldü gözlerindeki o buz tutmuş hüzünlü bakışların.

Yanakların da ise o eski, bildik ateş kırmızısı,

Öptüğümde dudağımı yakan...

Aşk işte böyle bir şeydi belki de;

Kendi kıyametini çağıran bir sevgilinin,

Elinden alabilmekti üflediği o suru ,

Yağmur olup yağabilmekti sağanak sağanak,

Söndürebilmekti içinde yaktığı o cehennem ateşini...

Ve yeşertebilmekti o kurumuş cennet bahçelerini,

Aşk, can verebilmekti bir sevgiliye,

Bakabilmekti birlikte kenarı kopmamış bir aya ,

Ve sayabilmekti bütün yıldızları tek tek birlikte yeniden........