Nedamet

NEDAMET 

Gaflet hırkasını tırpanla biçtim.
Gözümün yaşından tövbeler içtim,
Nefsin bataklığından sıyrıldım, uçtum,
Ben senin kapına dönmeye geldim.
Gözyaşı nuruyla sönmeye geldim.

Dünyanın mülkü de kalbimi yaktı.
Şeytan hilesinden bu canım bıktı,
Yalancı renklerin boyası aktı,
Ben senin kapına dönmeye geldim.
Gözyaşı nuruyla sönmeye geldim.

Aşkının yeline verdim bu külü,
Eğdim mağrur başı, kırdım o pulu,
Kabul et ne olur bu asi kulu.
Ben senin kapına dönmeye geldim.
Gözyaşı nuruyla sönmeye geldim.

Arındım şöhretten, makamdan, şandan,
Sıyrıldı bu ruhum fani şu candan.
Geçtim saraylardan, mülkten, cihandan,
Ben senin kapına dönmeye geldim.
Gözyaşı nuruyla sönmeye geldim.

Hatalar dağ oldu, günahım derin,
Lütfunla serinlet, kalbimi serin.
Gönül tekkesidir en kutlu yerin,
Ben senin kapına dönmeye geldim.
Gözyaşı nuruyla sönmeye geldim.

Kul Mehmet der; bitti isyan ve gölge,
Elime verildi arınmış belge.
Aşk imiş sığınak, yegâne bölge,
Ben senin kapına dönmeye geldim.
Gözyaşı nuruyla sönmeye geldim.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet