Alışamadım Sensizliğe
Muhtacım sana sıcacık nefesine
Kızıyorum kendime
Ellerini bırakmasaydım keşke
Mühür vursaydım dilime
Vazgeçirmek için onca dil dökseydim
Suskun kaldım gururum engeldi .
Çok zaman oldu içimdeki maviler donalı
Pembe düşlerimi hasır altı edeli
Son umut treni de gitti
Açmıyor bahçemde yediveren gülleri .
Kendim seçtim bu yalnızlığı
Taşıyamadım aşkımızın sorumluluğunu
Geceler sancı oldu işledi içime
Gözlerimden yaşlar eksilmedi düşündükçe seni .
Ne kadar zaman geçti bilmiyorum
Aylar asırları devirdi
Sana olan özlemim hiç bitmedi
Çünkü sen özlemin içinde yaşadığım mutluluğumsun .
Seni anlatıyorum bilen bilmeyene
Sözcükler yetmiyor
Kelimeler kifayetsiz kalıyor
Hep bir yanını eksik anlatıyorum .
Hayattan hiçbir beklentim kalmadı
Aslında seni değil
Umutlarımı yarınlarımı kaybettim
Güneş doğmayacak artık eskisi gibi .
Hani söz vermiştik birbirimize
Hep yanımda olacaktın
Ya da ben öyle sandım
İyi günde kötü günde ayrılmayacaktık .
Ben bu ayrılık acısını yaşarken
Birgün döneceğini düşünerek
Kapısına kilit vurdum yüreğimin
Kalbimde kimselere yer vermedim .
Sana bu satırları
Soğuk bir kış gecesinde
Mum ışığında yazıyorum
Beyaz bir sayfada gözyaşlarımla
Yönlendirdin her satırda beni
Gözlerimin önüne getirdim seni
Gerçek bir hayale dönüştü gördüklerim
Hayal kırıklıklarım çarparken duvarlara .
keskin2011
22/11/2026
Edirne
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.
Edebiyat ve Kültür Platformu