Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Atışma Online Üyeler
(0 oy)

Kaplaner Lokantası

Bu şiiri, yıllardır Kaplaner Lokantası'nın müşterisi olan bir insanın gönül borcu, ahde vefası ve muhabbetiyle kaleme aldım. Sadece bir lokantayı değil; 1979'dan bugüne uzanan bir aile emeğini, kardeşliği, ustalığı, alın terini ve kuşaktan kuşağa aktarılan meslek ahlâkını anlatmaya çalıştım.


*KAPLANER LOKANTASI*

(Alın Terinin, Kardeşliğin ve Ahde Vefanın Hikâyesi)


Bir lokanta değil gönül evidir

Emekle yoğrulmuş alın teridir

Dünden yarınlara uzanan izdir

Emekle yoğrulmuş alın teridir


Yetmiş dokuz yılında ocak yandı

Metin Kaplaner’le bu yol başladı

Yirmi beş yaşında umutla vardı

Kardeşler Arzu Pide Kebap açtı


Uluğbey’de kardeş omuz omuza

Muharrem’le Ali düştüler yola

Bekir ile Şevket katıldı sonra

Beş kardeş bir oldu aynı sofrada


Yıllarca o dükkân emekle döndü

Nice alın teri o taşa sindi

İki bin beşte devredildi dükkân

Uluğbey’de kaldı nice hatıra


Doksan ikide bir kapı açıldı

Ali’yle Şevket’in adı yazıldı

Hüseyingazi’de lokanta açtı

Kaplaner Lokanta diye tanındı


Gazi son durakta ocak kuruldu

Karapürçek’te de hizmet sunuldu

İki bin bir yılı bereket oldu

Her yeni dükkânda umutla durdu


Karapürçek oldu gönlün durağı

Muharrem’le yeğen tuttu ocağı

Mesut’la Murat’tı Metin’in oğlu

Baba mirasıyla büyüdü bağı


Gazi’deki dükkân el değiştirdi

İki bin on dörtte veda edildi

Karapürçek’e tüm emek verildi

Bir ocak etrafında birleşildi


Metin Usta dedi yoruldum gayri

Gençlere devretmesi en güzeli

Ben emek verdim, siz sürdürün dedi

Evlatlarına bıraktı bu işi


Mesut’la Murat’a emanet kaldı

Babanın ocağı harlandı kaldı

Bekir’le Şevket de geldiler sonra

Dört Kaplaner kardeş omuz omuza


Sabah yedide Murat açar kapıyı

Besmeleyle yakar ilk ataşını

Sabah ocakta tüter çorbası

Ardından gelir taze demli çayı


Mercimek çorba, ezogelin var

Sabahın bereket, lezzeti onlar

Bir tas çorbada emek saklıdır

Sevgiyle pişince şifa dağıtır


Çorbayı Murat sevgiyle karıştırır

Her kepçede emek, muhabbet vardır

Neşeyle şakayı katar aşına

Huzurla bereket taşar dışına


Döneri, pideyi, kebabı güzel

Mesut’la Murat’ın maharetidir

Ellerinde lezzet, gönülde hüner

Her lokmada alın teri belirir


Mesut usta başı, işin başında

Personeli izler, düzen sağlamca

Orkestra şefi misali yönetir

Her işin vaktini bilir, gözetir


Kasada Şevket var, şevkle çalışır

Hesabı alırken yüzü gülümser

Telefon açılınca içten seslenir

Kaplaner Lokanta, buyurun der hep


Siparişi alır, telefona bakar

Gideri, malzemeyi takip eder

Peçete, havlu, kolonya da onda

Şevket’in gayreti gönüller eder


Bekir sabah gelir, hazırlık yapar

Mutfağın işine yön verir her gün

Tarif, kıvam, içerik denetlenir

Kontrol görmeyen aş, sunulmaz asla


Etin, sebzenin iyisini seçer

Meyvenin hasını iyi bilir hep

Alışverişini Bekir yapar hep

Güven ve huzurdur onun adı bak


Bekir’le Şevket de katıldı ekibe

Amca eli değdi bu güzel işe

Dört kardeş omuz omuza durdular

Sırt sırta vererek yürürler yine


Mesut ile Murat işinin başında

Metin’in emanet ocağı tüter

Bekir’le Şevket de yanlarında hep

Dört can bir yürekle hizmete yeter


Yedi gün açıktır, hizmet hiç durmaz

Sabahın yedisinden geceye dek

On buçukta kapanır kapısı ancak

Her gün aynı gayret, aynı emek var


Yenilendi dükkân, güzelleşti içi

Ahşap dekoruyla huzur verir hep

Büyük camlarından dışarı bakılır

Gönül daralmaz hiç, ferahlar insan


Kapıda garsonlar karşılar sizi

İşine hâkimdir, güler yüzlüdür

Sunumları güzel, ilgileri tam

Samimi tavırla gönül alırlar


Yılların ustası, mahir elleri

Tecrübe her işe nakış gibi sinmiş

Müşteri kendini evinde sanır

Gönülden gönüle bir köprü kurulmuş


Kurye yola çıkar, sipariş sıcak

Kar kış demeden de kapıya varır

Soğutmadan teslim eder yemeği

Güvenle taşınır emek her eve


Takım çalışması bu ocağın özü

Herkes görevini bilir, yapar hep

İrtibat, uyumla işler yürürken

Birlikten doğuyor bereket, güç hep


Karapürçek deyince adı anılır

Kaplaner Lokanta güvenle bilinir

Kazancı kendine, hizmet çevreye

Yılların emeği gönülde kalır


Tecrübe, güvenle yoğrulmuş aşta

Emek personele, müşteriye sinmiş

Nice yıllar geçti, izleri kaldı

Gönülden gönüle sevgi taşınmış


Yıllardır müşterin, şahidim buna

Bu şiir ahde vefa armağanımdır

Dostlukla yoğrulan lokanta için

Mahrumi’den size gönül nişanıdır


Rabbim sofranıza bereket versin

Huzur, sağlık, kazanç nasip eylesin

Hizmetiniz sürsün kuşaklar boyu

Sonumuz, akıbet hayırla bitsin


**Mahrumi der ki sözüm duadır**

Helal kazancınız daim ziyadır

Allah birlik versin, ömürler versin

Kaplaner ocağı hep baki kalsın


Son sözüm:


Bir lokantanın gerçek sermayesi yalnızca mutfağındaki malzeme değildir; güven, güler yüz, helal kazanç ve müşterinin gönlünde bıraktığı izdir.


Allah Kaplaner ailesinin birliğini bozmasın, ocağının ateşini söndürmesin, sofrasının bereketini eksiltmesin.


Mahrumi'nin bu şiiri de yıllardır süren müşteri memnuniyetinin ve ahde vefasının bir hatırası olsun. Saygı ve muhabbetlerimle.

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)

Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler

  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Kaplaner Lokantası

Mahrumi Mahrumi