Yeni Bir Ben Yeniden

Günü derledim geceye ise bir buket çiçek sundum ve de senden yoksundum.

Tırtıl gibi ilerledim kelebek düşlerime ömür biçtim sonra vazgeçtim.

Bir öykü oldum sustum.

Şiir oldum şakıdım.

Sevgi oldum taştım.

İzahı yoktu bazı duyguların ve de inanılmaz utandım bilinmeyen sebeplerden örülü bir hengâme.

Ölmek istedim vazgeçtim.

Sevmek istedim çok sevdim.

Kendimle mukayese edebileceğim kimselere ise rastlamadım bu yüzden en güzele öykündüm tıpkı mazimdeki başarılar gibi.

Nefsimi öldürmek adına düştüm yola.

Sonra aşka düştüm.

Kalp pek bir nazenin idi çok da alıngan dedim ya utandım kendimden.

İnanılmaz büyümüştüm gel gör ki içimdeki çocuk hala ayakta ve mızmızlanmakta.

Oysaki nazımı kim çekerdi bu saatten sonra?

Çeken biri varmış anladım.

Nazlanmasam da sık sık nazımdan akan rahmetle gönlümü suladım katık ettim niyazımı sonra b/öldüm tam ortadan tam da yok olacakken yeniden doğdum küllerimden.

Aman sen de… dercesine.

Bu da benden olsun… demenin bir eziyet mi bir meziyet mi olduğunu bilmeden.

Sonra vazgeçtim utanmaktan ayıbım yoktu ki ama dedim ya bin yaşında bir çocukla hemhal yeter miydi buna insanın sabrı?

Bilemedim.

Bilmeyi istemedim.

Bilmemek belki de tek lüksümdü sırtımda devasa bir Dağ…

Yamaçlarında huzur ve şükür.

Bense nazenin bir rüzgâr bazen içine fısıldayan bazense tüm sakarlığımla içime kaçan.

Güldüm.

Gülmeyi özlemiştim.

Sonra sen de gülümsedin.

Beraber güldük sonra yine sustum.

Ne çok çekince biriktirmişim içimde.

Ne çok faiz.

T- cetvelinde ne var ne yok düştüm peşine ödenmeyi bekleyen faturalar bir yanda diğer yanda ıskaladığım hayallerim şükür ki hayal kurmak bedava.

İçerledim kendime sonra tüm atmosferi içime çektim.

Elbet patladım.

Sonra dökülen kırıklarımı halının altına süpürdüm oldum olası sevmezken ev işini elim mahkûm:

Bu sefer kendimi biçimlendirmeye karar verdim ve tek tek soktum sıraya yapılması gerekenleri.

Neler yoktu ki içinde?

Gerisi bende saklı.

Söz vermiştim üstelik kendime ve sana.

Yeni bir ben yeniden.

Kırıkları tamir etmenin yanında eklentiler.

İşim zor ve uzunken Bismillah dedim ve koyuldum yola.

Mademki başlamak bitirmenin yarısıydı…

Elbet yarıda bırakmazsam kendimi yarıladığım yolun da artık dönüşü yok iken…