Kırmızı Vazo

KIRMIZI VAZO 

.

Bu gün çarşı pazar dolaşırken.

Gözlerime ilişti, kırmızı bir vazo, 

Sen geldin aklıma yine.

Gözlerimden yaşlar aktı .

Yüreğimde bir acı hisi ile,

 kocaman bir offf çektim.

Başlangıcı tatlı başlayan 

bir dostlugun,kör olası yokluğun verdiği çaresizlik

.Ve şöhret olma yolundaki isteklerin

Ve kötü insanların,

kocağında son bulan pişmanlıklar.

Çare olmadı hiç bir yaraya.

Ne desem ki bilmiyorum.

Ben bakmaya kıymazken 

Sen, sen masadan, masaya 

Dolaşıp duruyordun.

Bazen insan olmaktan'

 bile utanıyor insan. 

Ve bir taraftanda da 

 saf saf aşk naraları atıp,

Kendi kendine.Gelin güvey olan.

Şiirler yazıp Aşkını haykıran Zavalı Aşık. 

 Bekliyordu, ask'ını büyük bi umutla 

Kimse silmiyordu,

gözümde ki, akan yaşları.

Çünkü her şey para olmuştu.

kim fark edebilirdiki onu,

para hırsı icin satılmıştı Coktan.

Herkes bir sey kapma'nın peşinde idi.

Yani alan mumnun satan memnundu.

Satan gibi.

Aşık ise Alacağı, temiz aşkı, düşünerek

 bulamıyordu. Bir türlü .

 ama yine bir umut vardı içinde

Onun için destanlar yazıp, düşündüğü aşkı'nın

döneceğini bekliyordu. belki de.

Sonra aylar yıllar derken,

ne bir haber, ne bir mektup vardı,

sevdiğinden.

Bir gün.yine

Dükanları, bir bir dolaşırken, Çarşı pazarda,

 O kırmızı vazo gözlerime ilişti

ve sen geldin aklına, yine sen

Hüzünler yeşerip, bir bir düşüyordu

yüreğine.

Bir süre uzaklarda, 

 takipe durdu.

Belki pişman olurda hani 

döner diye.

Yolunu bekliyordu gözleye gözleye.

Nerde bile bilirdi ki.

O kırmızı renkli vazo,

 Ona olacak her gün çile.

Ne söylerse boş herşey nafile

5.11.2017

Servet BARDAK