Kasımda Köküme Cemre Düştü

Bu sabah geçmişsin sokaktan.

Kokun nefesimi tuttu.

Bir iz kalırmış sevgiden,

Seven yahut sevilen adım atmasa bile...

Ayaklarım bilmediğim yere,

Fakat bildiğim kişiye sürüyor beni.

Seni bulamasam bile,

Bulabilirim, seni nasıl sevdiğimi

Bu sabah farkettim kokunu

Kasımda köküme cemre düştü.

Hava da âşk kokusu olsa ne olmasa ne

İçimde âşk dokusu oluşmaya başladı.

Şimdi bana her vakit aynı gelir.

Her saat aynı, her mekân aynı

Seni sevdiğim vakit, 

Seni sevdiğim saat,

Seni sevdiğim mekân...

Nedir bu içimde sana karşı çıkan?

Aşk: Ölüme koşan bir ordunun yaşama gayesi...

Savaşma, sevişme, sevil.

Tufan Aslan