Derli Ahmet

Gönlüne sığmadı cihanın yükü,

Aşka yenik düştü dertli şair Ahmet.

Sözünde gizlidir kederin kökü,

Gözyaşın mürekkep yaptın be Ahmet.

​Geceye anlatır tükenmez derdi,

Kırık kalemine ömrünü verdi.

Yârin hasretiyle bağrını gerdi,

Aşkın ateşinde yandın be Ahmet.

Her dize bir ah’tır, her dize feryat,

Kime neyledin ki gülmedi hayat?

Bırak aksın yaşlar, kalbinde feryat,

Çileyi taht yapıp kurdun be Ahmet.

​Sözün kar etmedi katı kalplere,

Düştün çaresizce derin dertlere.

Savrulup gittin bak meçhul yerlere,

Rüzgâra kapılan yapraksın Ahmet.