Anam'ın Dileği

Ana yüreğinin yufka lığının,

En unutulmaz tezahürüydü.

Ölürsem kış günü ölmeyeyim;

Mezarıma toprakları atarken,

Üşümesin evlatlarım elleri diye,

Dilemişsin Yüce Yaradan'dan.

Allah'ın sevgili kuluymuşsun belli ki;

Bu dileğini de kabul etmiş olmalı,

Yanılmaz ölçüsüyle Yüce Yaradan.

Sonbaharın hüzünlü Eylülünde,

Havalar daha soğumadan,

Dilediğin gibi ellerimiz üşümeden,

Toprağa verdik ayrılığın acısıyla.

Sonbaharda asırlık çınardan,

Toprağa düşen yapraklar misali,

Sensiz bırakıp giderken bizleri,

Ellerimiz üşümedi ama;

Yüreklerimiz yanarken yokluğuna,

Gözlerimizden yanağımıza süzülen,

Göz yaşlarımız üşüdü Anam...

A. Kadir YALDIZKAYA