Lâl

Şimdi gecenin duru, berrak rengine

Çatışsa bir anlığına göz bebeklerimiz,

Yıldız tozu düşse koyu merceğine,

Aynı hayalde buluşur mu gerçeğimiz?

Süt liman değildi denizin dalgası.

Güzeldi gördüğün bende deniz kızı.

Çıkarsaydın çılgın asiden bu gece,

Koyunda yaşar mıydık o rıhtımın?

Sular çekilince uzansaydık kuma,

İlişmeden medcezir üzerimize,

İpek gibi serilseydi parlak, yumuşak,

Okşasaydı gece ikide yüzümüzü.

Sandalların oynayışını izlerken,

Salınırken aheste genç kız gibi,

Tutsaydık belinden hafifçe o an,

Taşısaydı içimizdeki sevgimizi.

Sussaydık toprağın karnında,

Söyleseydi bizim yerimize sözü.

Dalgalansaydık çiçeğin tacıyla,

Çoğalsaydı ikimizle yeryüzü.

Kim bilir, belki rüyadır görünen,

Belki yaşadığımız önceki gün.

İç içe geçse zaman nefesimizde,

Bıraksak geleceğe körpeliğimizi.

Hamiye GÜL