Dökülen Yapraklarım

Kırıldıkça dalarım,

Yaslanırdı her yanım..

Dayandığım bastonum

Taşımaz oldu beni

Derinden sarsmadı mı

Eylülün sabahları

Soldu tüm umutlarım 

Bir çiçeğin ardından

Yapraklar sarardı,

Dört bir yana savruldu.

Döküldü birer birer,

Umutlarım kayboldu.

Acımasız bir yeldi,

Her renge bürünmüştü.

Sevincimizi aldı,

Yakıp küle çevirdi.

Saplandı birer birer,

Yüreğime dikenler.

Gül sandığım bahçemde,

Kan ağladı bu gözler.

Ne bahar kaldı bende,

Ne eski heveslerim.

Kırıldıkça sustum ben,

İçimde kaldı sesim.

mesakin -31/10/2026