Habillik Yenilmez

"Allah hep lûtfeder.

Kahır gibi görünmesi bizim bakışımızın kötülüğündendir" derler. 

Ah o lütufları kahra döndüren

bakışlarımız,

yanlış okumalarımız,

suizanlı önyargılarımız.

İçinde enaniyet barındıran kinayeli duruşlarımız.

'Bende olmadıysa onda da olmasın'larla dolu hasetlerimiz.

'Ben düştüysem o da sürçsün' beklentilerimiz.

Bir başkasının yanılgısına, yenilgisine

bıyık altından gülüşlerimiz...

Hepimizin içinde bir Habil olduğu kadar bir de Kabil var.

Kardeş olan ancak kardeşlik duygusu taşımayan Kabillerden..

O Kabil ki,

kardeşi Habil'i hazmedemedi.

Kendi duygularının acziyetini kendine yediremedi ve haset içini yedi kemirdi.

Nihayetinde kardeşinin canına kastetti.

Ah o Kabiller... 

Kardeşi Habil'i içinde defalarca öldürenler, nefisleriyle olan kavgalarını Habil'e mal edenler... 

Benlik telaşı içinde yenilenler. 

Habil'i Kabil'e yem etseler de,

Habilliği asla yenemeyecekler.